Mess & The City ... by Stella NomiCarrieA !

                    

                     Στην υγειά της πρώην ... NOT.


'She fuc*ing hates me and I love it' o Eminem στο 'Love the way you lie', 'I Fuc*ing hate Her and I love You' εγώ κατά καιρούς για κάποιον . Ναι, μισώ την πρώην. Όχι μόνο όσων ενίοτε μου έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον αλλά όλες εν γένει .Εξαίρεση αποτελεί η Meg των White Stripes κι αυτό γιατί και παρατημένη και να βλέπει τον Jack με άλλη είναι too much already , όχι να τη μισώ κιόλας. Κι οι εξαιρέσεις σταματάνε στη Meg. Γιατί όπως με σοφία μου δήλωσε ο μέντοράς μου, Στέφανος, κάπου στον περιφερειακό 6 το πρωί μπουκωμένος με μπουγάτσα...
: "Προτιμώ να σε δω με μη προικισμένο [για λεφτά μιλούσε καλέ, που ταξίδεψε ο νους σου :Ο ? ], κοντό, 200 κιλά και με σπυριά-φακίδες-σημάδια ανεμοβλογιάς ταυτόχρονα, παρά με φρεσκοχωρισμένο".

The point is : Πρώην έχουν όλοι και όλες. Μάλιστα, ο όρος πρώην δε σταματά στην έννοια της τελειωμένης σχέσης αλλά περιλαμβάνει και τον ανεκπλήρωτο έρωτα κι εκεί αρχίζουν τα γλέντια τα ρουμελιώτικα. Ωσάν τον ταχυδρόμο στην ομώνυμη ταινία ,λοιπόν, ο πρώην χτυπάει 3 φορές, σε 3 για την ακρίβεια επίπεδα.




Επίπεδο 1 
Θυμάσαι την 'Επιστροφή της Μούμιας' ? Μια μέτρια συνέχεια μιας μέτριας ταινίας όπου ένα ταριχευμένο πτώμα αποφασίζει να κάνει τις τσάρκες του και πάλι σκορπώντας πανικό? Ε, κάπως έτσι είναι και η επιστροφή της πρώην. Μια πεθαμένη σχέση κυνηγάει τον δικό σου, όχι στους δρόμους της Νέας Υόρκης αλλά εδώ γύρω ολούθε που έλεγε κι ο Γκιωνάκης . Dawn of the dead relationships και τα θρίλερ τελειωμό δεν έχουν. Κι όπως θες να πιάσεις τη μούμια από τη γάζα και να τη στείλεις στον αγύριστο , μήπως και τελειώσει επιτέλους η ρημαδοταινία , άλλο τόσο θες να στείλεις εν τόπω χλοερώ (μη σου πω να ταριχεύσεις μαζί με το νεκρό Φαραώ) τη μετανοημένη πρώην. Ναι, αυτή που με δάκρυα στα μάτια και αδιάβροχη μάσκαρα στις βλεφαρίδες τον διαβεβαιώνει ότι όλα θ'αλλάξουν, ότι κατάλαβε τα λάθη της ,ότι δε θα γκρινιάζει πια για τις βόλτες με τους φίλους, το ποδόσφαιρο, το καπάκι της τουαλέτας, τις ξεχασμένες επετείους, την τρύπα του όζοντος και τις προβληματικές σχέσεις Εκκλησίας-Κράτους . Όλα καλά και όμορφα, ειλικρινή και κυρίως πρωτότυπα αλλά έχω μια ερώτηση για τη Μανδάμ : 1,67 [1,77 με τα τακούνια] δίπλα Του δε σου λέει τίποτα? Helloooooo, ο μπαμπάς είναι άνθρωποςςςς κι εγώ η νυν τουυυυυ. Μην τον υποτιμάς λοιπόν γιατί αν δεν περνούσε καλά , θα έτρεχε ακόμη πίσω σου ή θα ήταν μόνος του.

Φοβού τις πρώην και υποσχέσεις φέροντας, το λοιπόν. Για να είναι πρώην υπήρχαν σοβαροί λόγοι και μπορεί με το πέρασμα του χρόνου να έχουν ξεθωριάσει από τη μνήμη αλλά θα βγεις απότομα από την αμνησία την πρώτη φορά που θα κάνεις το λάθος να ξεχάσεις τα γενέθλια της . Για σένα νοιάσου και φυλάξου λοιπόν ,καλέ μου Νυν και αεί -αν πεις το 'άει στον κόρακα' στη μετανοούσα [;] Μαγδαληνή .




Επίπεδο 2

Η πρώην κάνει dolce vita κι εσύ αναρωτιέσαι αν θα παίξει το Μέγκα το Dolce Vita , μήπως και βρεις εκεί κάτι να σε κάνει να γελάσεις και γλιτώσεις από τη μίρλα του. Η ειρωνεία; Αν του πεις την παραπάνω ατάκα, το πιθανότερο είναι να σου απαντήσει ότι μπορείς να δεις ό,τι θες, εκτός από Sex & The City γιατί το έβλεπε φανατικά το Μαράκι και δεν αντέχει ούτε τους τίτλους της αρχής να βλέπει. Shit, motherfucker,fuck, shit, που έλεγε κι η Σαμάνθα.

Ο κολλημένος με την πρώην είναι πιθανότατα ο πρώτος άνθρωπος που θα προκαλέσει αυτοκτονία εγκεφάλου . Γκρινιάζει για τα πάντα αλλά δε φταίει αυτός, όλα τη θυμίζουν , απλά κι αγαπημένα, από το ξεσκονόπανο Swiffer μέχρι την Diet Coke σου στο ψυγείο . Κι άντε , σταμάτησες το ξεσκονόπανο κι έπιασες το σφουγγάρι , άντε κι άλλαξες και την Cola με Pepsi , νομίζεις ξεμπέρδεψες? Μελαγχολεί στα γενέθλια του, στα γενέθλιά της, στις γιορτές τους (αν τουλάχιστον έχει αυτή κανένα παράξενο όνομα, μπορεί να γλιτώσεις λίγη μίρλα), στις επετείους πρώτου ραντεβού/φιλιού/χωρισμού, Χριστούγεννα-Πάσχα-15Αύγουστο και η μόνη μιζέρια που γλιτώνεις είναι του Αγίου Γεωργίου γιατί είναι κινητή γιορτή και τον μπερδεύει. Τώρα αν την πρώην τη λένε Γεωργία όρσα το παράσημο της γκαντεμιάς και κάνε κι ένα βήμα πιο δίπλα, μη μας κολλήσεις .




Επίπεδο 3

Η σύγκριση. Η μόνη χειρότερη σύγκριση από αυτή με τη μάνα του είναι η σύγκριση με την πρώην. Σου κουρελιάζει τα νεύρα, σου ταράζει τον ύπνο και σε κάνει να θες να τους σπάσεις αμφότερους στα δύο. Αυτόν γιατί δίνει νέα έκταση σην έννοια του μαλακοπίτουρα (σόρρυ admins μου, αλλά δεν μπορούσα να σκεφτώ καταλληλότερο προσωνύμιο) κι αυτήν γιατί έτσι.

Τα 3 επίπεδα είναι με κλιμακωτή δυσκολία , κάτι σαν τα levels στη Lara Croft που στο πρώτο σε κάνουν να πιστεύεις ότι θα τα καταφέρεις κάποτε να τερματίσεις και στο τρίτο σε κάνουν να το γυρνάς σε Pacman μήπως και γλιτώσεις το νευρικό κλονισμό. Ό,τι κι αν αποφασίσεις να κάνεις σε τέτοιες περιπτώσεις, από ζωή μοναχική μέχρι κρητική βεντέτα, ένα να αποφύγεις at all costs : να επιστρέψεις στον πρώην σου για παρηγοριά. Για όνομα, δηλαδή.