Mess & The City ... by Stella NomiCarrieA !

                                                        Το 5χρονο

Για την επιστροφή μου στο blog είχα έτοιμο άλλο κείμενο αλλά επειδή η θεματολογία μπορούσε να θεωρηθεί κάπως πικάντικη ( ένεκα Μ. Εβδομάδος όπου μέχρι και το “Sex & The City” έβγαλε ο Alpha ) και με αφορμή την Barbie που ανάγκασα τη μαμά να μου αγοράσει για το Πάσχα , αποφάσισα να ασχοληθώ με το φαινόμενο που παρατηρώ ότι πολλαπλασιάζεται με ταχύτατους ρυθμούς( ευτυχώς για εμένα, δυστυχώς για όλους τους σοβαροφανείς εκεί έξω).

 Πρόκειται για το φαινόμενο του...
 «Είσαι πιο έξυπνος από ένα 10χρονο?» . Κι εγώ το τραβάω λίγο παραπέρα κι εξετάζω το σημερινό υβρίδιο του 20+ που ακόμη έχει ταξινομημένα κατά ύψος τα κόμικς του, δίπλα στις φθαρμένες φιγούρες του G.I Joe , κοντά στα βιβλία της Πυρηνικής Φυσικής της Σχολής.



Πιστεύω ότι όλοι πάνω κάτω έχουμε πάρει είδηση ότι το νέο απόλυτο trend είναι το ultimate geek style . Μερικοί ισχυρίζονται ότι ευθύνεται κατά κόρον ο Sheldon Cooper αλλά εγώ νομίζω ότι από το millennium ακόμη μπορούσαμε να οραματιστούμε τους απόλυτους geeks της δεκαετίας. Και γιατί από το millennium ? Γιατί απλούστατα τότε άρχισε το φαινόμενο του Internet που μόνο με την αστραπή της Βιομηχανικής Επανάστασης μπορεί να συγκριθεί. Οι junkies φύγανε από τους δρόμους (μερικοί καμένοι μείνανε εκεί και απλά κουβαλήσανε έξω τα laptop τους) και σέρνονται πλέον online από msn σε Facebook και πίσω στο Twitter. Το Internet όμως δεν ήρθε μόνο για να μας δείξει τις νέες τεχνολογίες και το φουτουριστικό αριστούργημα 9 λεπτών της Lady Gaga με τη Beyonce αλλά για να καθαρίσει τα ράφια. Τι εννοώ? Απλούστατα : μας θύμισε όσα γυρόφερναν στο μυαλό μας από τα παιδικά χρόνια, στα οποία όμως δεν είχαμε καμιά πρόσβαση πλέον. Από τον Kabamaru στο Youtube μέχρι την Candy Candy, τα Thundercats (βλέπε Obama με σπαθί Thunder) και τις Ανατριχίλες. Μην πω για τα anime και τα manga που βρήκαν παγκόσμιο κοινό όχι πλέον μέσω καναλιών τύπου Star που μας φλόμωναν στις διαφημίσεις με αποτέλεσμα μέχρι να δούμε 20λεπτα Yu-Gi-Oh να έχουμε ξεχάσει ποιος είναι ο Yu-Gi-Oh! αλλά με free streaming κανάλια όπου μπορείς να βρεις τα πάντα κλείνοντας απλώς ορισμένα διαφημιστικά παράθυρα.

Έχοντας το λοιπόν πρόσβαση όχι απλά στο ακριβό μέλλον ( δεν τολμώ καν να αναρωτηθώ πόσο θα κοστίζει το iPad :S ) αλλά στο παλιό, φτηνό και πιθανότατα συσσωρευμένο στις αποθήκες μας παρελθόν ( εδώ κολλάει ο καθαρισμός ραφιών που ανέφερα παραπάνω) , βρισκόμαστε σε ευχάριστη, πιστεύω, σύγχυση. Από τα comics με το Θείο Scrooge μέχρι τον Green Lantern (που θα βγει και σε ταινία με τον Ryan Reynolds ) μπορούμε άνετα να καυγαδίσουμε με το 5χρονο πιτσιρίκι μας (αδερφάκι, ξαδερφάκι) για το ποιος θα διαβάσει πρώτος τις περιπέτειες του Naruto ( εγώ, εγώ, εγώ!!!!!!!!) . Και αν το εξετάσουμε με τους κανόνες της λογικής ή εμείς έχουμε μυαλό 5χρονου ή το μικρό μυαλό 20άρη. Το ποιο είναι πιθανότερο επαφίεται στην κρίση και το συμφέρον καθενός – προφανώς :Ρ

Αυτό που προβληματίζει στο συγκεκριμένο φαινόμενο είναι κατά πόσο είναι μωρός ή χαριτωμένος αυτός που στοιβάζει comics για να στηρίξει κερί σε ρομαντικό δείπνο. Ή αυτός που έχει τσιρότα Πριγκίπισσες της Disney ( όχι εγώ φυσικά) . Και το φαινόμενο δεν έχει απασχολήσει μόνο τη δική μου σκέψη.. Πιθανότατα έχεις ήδη προσέξει την τεράστια καμπάνια της Ντίζελ με 1 μαντράχαλο και 3 μαντραχαλίνες σε ένα παιδικό ποδήλατο να παραδέχονται ότι “We are with stupid”. Επομένως καλά κάνουμε και παλιμπαιδίζουμε? Η απάντησή μου είναι NAI και μάλιστα δαγκωτό. Go for it γιατί μια ζωή θα πρέπει να υποκρίνεσαι ότι προτιμάς να δεις ένα remake του Πολίτη Κέιν από τον Harry Potter 7, τη δεύτερη ταινία με την τελική μάχη με τον Voldemort. Άλλωστε όπως λέει κι ο λαός : Stupid might fall. Smart doesn’t even try.


Υ. Γ : Όσοι έχετε FB , μπορείτε αν θέλετε να με κάνετε add ( Stella NomiCarriea) ώστε να μου προτείνετε και θέματα προς επεξεργασία ( όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω )


Υ. Γ : Καλό Πάσχα. Όχι απλά καλό, το καλυτερότερο !! :****