Mess & The City ... by Stella NomiCarrieA !

Can you meet me halfway?

‘Όπως τραγουδάει ναζιάρικα και η Fergie : “ I want you so bad, it’s my only wish”  .. Μετά τον προηγούμενο προβληματισμό για το πού πήγε το σεξ στην Ελλάδα ( βλ. προηγούμενη ανάρτηση “It’s (not) raining men” για λεπτομέρειες) , έρχεται το...

πολύ δυσκολότερο ( και θα επιμείνω σε Black Eyed Peas ) : “Where is the love?”. Και δεν εννοώ την αγάπη που μαθαίναμε στο Κατηχητικό ( «αγάπα τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου» ) , ούτε την αμοιβαία αγάπη του Edward & Bella  στο  “Twilight” . Μιλάω για εκείνον τον άλλο έρωτα . Εκείνον που όσοι από εμάς έχουν περάσει , θα τον αντάλλαζαν ευχαρίστως με κάτεργα στο Αλκατράζ. Ο έρως αυτός δεν είναι άλλος από το μαζοχιστικό κι ανεξήγητο ανεκπλήρωτο έρωτα . Αν κάγχασες με ειρωνεία , προφανώς δεν έχεις περάσει ( τυχερή!) ώρες στην καφετέρια που συχνάζει περιμένοντας λατέρνα ντυμένη πότε θα περάσει να σου ρίξει ένα βλέμμα, να σε ερωτευτεί με τη σειρά του και να διαλέγετε μετά εξωτικά μέρη για τις κοινές σας διακοπές .

Η περίοδος αυτή κράτησε για μένα 1 χρόνο. Αυτός που τραγούδησε « Πήγα σε μάγισσες , σε χαρτορίχτρες» δεν πλησιάζει καν την έννοια τα εμμονής που βίωσα εγώ. Γιατί ο ανεκπλήρωτος έρωτας είναι εμμονή. Η αδυναμία / ανικανότητα / ανημποριά να απλώσεις το χέρι σου και να αγγίξεις το αντικείμενο του πόθου σου ( είτε αυτό είναι ο δίδυμος του Johnny Depp  είτε η Λιλίκα , η κόρη της κυρα- Μαριώς, που πηγαίνατε μαζί νηπιαγωγείο) μπορεί να σε τρελάνει . Και η δικαιολογημένη ( αν υποθέσουμε ότι όντως δε γνωρίζει την κατάσταση ) αδιαφορία της Λιλίκας μπορεί να φαντάζει πιο ισχυρή κι από την ατομική βόμβα , εγώ όμως σου έχω κάτι τρομακτικότερο : την προσωπική σου Χιροσίμα και Ναγκασάκι όταν ο άλλος μάθει ότι ενδιαφέρεσαι . Και θα το μάθει . Είτε θα προσέξει το λιγωμένο σου βλέμμα είτε θα λάβει sms σου από τουαλέτες club γύρω στις 3 π.μ κι ενώ θα έχεις ήδη κατεβάσει 4 ποτάκια και 14 σφηνάκια . Το ερώτημα «Τι γίνεται τώρα?» σου εγγυώμαι ότι θα ακολουθήσει το γνωστό παραλήρημα / ατέλειωτες σκέψεις / ξενύχτια / νέα συσκευή γιατί η παλιά χάλασε (δεν εξηγείται αλλιώς γιατί δε σε καλεί) .

Για την ιστορία , ελάχιστες τέτοιες εμμονικές καταστάσεις με ευτυχές τέλος έχουν σημειωθεί. Ίσως οι άντρες όντως προτιμούν να είναι κυνηγοί παρά θήραμα ( αγκουχ γκουχ) , ίσως οι γυναίκες το γουστάρουν τελικά το φτύσιμό τους , πάντως ΕΣΥ τη χυλόπιτα την έχεις σχεδόν σίγουρη . Άμεση χυλόπιτα  ( «είμαι αλλού» ) , έμμεση χυλόπιτα ( «καλύτερα να τα πούμε με τον καφέ»- αν τον πιεις ποτέ αυτό τον καφέ ,παρήγγειλε μια σόδα και για μένα για να το χωνέψω), το τέλος είναι πάνω- κάτω ίδιο . Οι πιο σαδιστές / κομπλεξικοί / που να τους πέφτει το net κάθε 5’ μόλις μάθουν ότι παίζεις μαντολίνο στις φλέβες σου για την πάρτη τους θα σε βασανίσουν πρώτα. Θα το παίξουν αναποφάσιστοι , θα επικαλεστούν άλλες εκκρεμότητες ( πρώην , νυν και αεί ) και θα σε κάνουν να υποψιαστείς κάποια στιγμή ότι απλά σε θέλουν για αυτοεπιβεβαίωση . Λοιπόν , σου έχω καλά νέα : η υποψία σου μπορεί να γίνει βεβαιότητα , συγχαρητήρια, σου κόβει !! Αντιμετώπισέ το με χιούμορ . Εγώ στους 6 μήνες επάνω του έστειλα το εξής sms « Χρόνια μας Πολλά ! Έχουμε επέτειο , κλείνουμε 6 μήνες που μου ρίχνεις χυλόπιτα !» . Μπορεί να μην έγινε κάτι μαζί του , το sms πάντως πέρασε στην ιστορία. Και κάτι τελευταίο : αν κλαφτείς κι αναρωτηθείς γιατί να σου φερθεί εσένα έτσι που είσαι το καλύτερο παιδί , σκέψου απλά ότι όλα είναι κάρμα . Προσοχή : γυρίζει και θερίζει.